Słowo Biskupa Płockiego Szymona Stułkowskiego na 44. Pieszą Pielgrzymkę Diecezji Płockiej na Jasną Górę

Drodzy Płoccy Pielgrzymi Nadziei!

W Roku Jubileuszu Kościoła powszechnego i w 950. rocznicę istnienia naszej diecezji zapraszam Was do wspólnego pielgrzymowania na Jasną Górę.

Przed nami 44. Piesza Pielgrzymka – droga pełna modlitwy, świadectwa, wspólnoty i trudu, ale też ogromnej nadziei. Po raz pierwszy, po długiej przerwie, sam wyruszam pieszo na ten szlak ku Jasnej Górze.

Postanowiłem przejść w tym roku 950 kilometrów – każdy krok jako modlitwa, jako dziękczynienie za nasze dziedzictwo wiary i za ludzi, którzy tworzyli i tworzą Kościół płocki. Chcę tym pielgrzymowaniem – razem z Wami – wyrazić wdzięczność, prosić o nadzieję dla nas wszystkich i odkryć raz jeszcze, czym jest wspólnota Kościoła. Chcę spotkać żywy Kościół – nie ten z dokumentów, konferencji czy planów duszpasterskich, ale Kościół, który pachnie kurzem drogi, śpiewa mimo zmęczenia, dzieli się jedzeniem i uczy się siebie nawzajem. Chcę iść, żeby słuchać, patrzeć, być obok. Będę z Wami, by doświadczyć wspólnoty, która żyje, wierzy i ma odwagę iść naprzód – z nadzieją.

Hasło tegorocznej pielgrzymki: „Płoccy Pielgrzymi Nadziei”, niech nie będzie tylko ładnym zdaniem. Mamy je poczuć w nogach i w sercach, w trudzie drogi, we wspólnym śpiewie, modlitwie, w rozmowach i milczeniu. Chcę rozważać z Wami tajemnicę nadziei – tej, która nie zawodzi, która jest zakorzeniona w Bogu, która podtrzymuje, gdy po ludzku brakuje sił. Ja wiem, jak ta droga przemienia.

W ostatnich latach obserwowałem Wasze twarze u kresu pielgrzymki, kiedy modliliśmy się na Jasnogórskim szczycie – poruszone, często pełne łez i wdzięczności. Widziałem emocje, które rodzą się przy Matce Bożej na Jasnej Górze.

I wiem jedno – Ona rozumie nas lepiej, niż my sami siebie. Wie, czego nam potrzeba, nawet wtedy, gdy jeszcze nie umiemy tego nazwać.

Ten szczególny rok przypomina, że jesteśmy pielgrzymami, ludźmi w drodze.

Dlatego zachęcam – pójdźmy razem! Ci, którzy mają nadzieję – niech pójdą, by się nią dzielić. A ci, którzy ją utracili – niech wyruszą, by jej zaczerpnąć. Niech ten pielgrzymi trud będzie naszym wspólnym wołaniem o nadzieję. „A nadzieja zawieść nie może” (Rz 5,5). Niech ten czas będzie dla nas odkrywaniem na nowo, czym jest Kościół – żywa wspólnota wiary, która idzie razem. Bo RAZEM jesteśmy Kościołem.

Siostro, Bracie – do zobaczenia na szlaku!

† Szymon Stułkowski
Biskup Płocki