Od wielu miesięcy czekaliśmy na ten dzień! Być może już od zakończenia ubiegłorocznej pielgrzymki wielu z was nosiło w sercu pragnienie, aby ponownie wyruszyć na szlak.
Ale są z nami także i ci, którzy podejmują ten trud po raz pierwszy. Wszystkim wam, kochani płoccy pielgrzymi, życzę, abyście przez tych dziewięć dni, w spiekocie dnia i szarym pyle dróg, spotykali żywego Boga i doświadczali Jego obecności.
Dobra, które dokonuje się podczas tej drogi, nie można ani zmierzyć, ani zważyć, ani policzyć. Tego dobra nie pokaże liczba kilometrów czy zapisanych uczestników. Te najważniejsze rzeczy dzieją się po cichu, w sercu człowieka. Na pielgrzymce wielu znajduje odpowiedź na ważne życiowe pytania, wraca po latach do Boga, przeżywając szczerą spowiedź, zawiera głębokie przyjaźnie, czy odkrywa swoje powołanie.
Każdego roku, ta droga, przynosi właśnie takie historie. Dlatego pielgrzymka jest jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu naszej diecezji. Jest żywym znakiem wiary Kościoła!
Od lat gromadzi tych, którzy podejmując trud wspólnej drogi razem się modlą i umacniają swoją wiarę.
Bracia i Siostry! Tegoroczna 45. pielgrzymka jest kolejną kartą historii płockiego Kościoła. Wyruszacie pod hasłem: „Matka Diecezji Płockiej”. Słowo „matka” nie potrzebuje wielu wyjaśnień. Przywołuje ono doświadczenie bliskości, troski i domu, do którego zawsze można wrócić. Mamie nie trzeba wszystkiego tłumaczyć. Wystarcza sama obecność, bo ona najlepiej rozumie serce swojego dziecka.
Takiej obecności i miłości Matki doświadcza od wieków nasza diecezja. W tej katedrze, noszącej wezwanie Maryi Wniebowziętej, a także w Oborach, Sierpcu, Popowie, Koziebrodach, Czerwińsku n. Wisłą i wielu innych miejscach, kolejne pokolenia wiernych szukały Jej opieki i zawierzały swoje życie. Prosili o zdrowie, zgodę w rodzinie, powrót bliskich do Boga i siłę na każdy dzień. Maryja przez te wszystkie lata, tak jak czytamy nad figurą Matki Bożej Mazowieckiej, okazywała się Matką: bliską, czułą i obecną pośród nas.
Do Matki najczęściej przychodzi się z prośbą. Tak będzie zapewne i podczas tej pielgrzymki. Zabieracie ze sobą w sercach różne intencje: osobiste, rodzinne i te, które powierzyli wam inni. Wszystkie są bardzo ważne, ale niech tegoroczna pielgrzymka będzie także drogą wdzięczności. Jest przecież za co dziękować!
Warto podziękować Maryi za to, że od pokoleń jest obecna w życiu Kościoła płockiego, że prowadzi nas do Chrystusa i nieustannie otacza opieką naszą diecezję. Bardzo osobiście podziękujmy także za dobro, którego sami doświadczyliśmy w naszym życiu i w naszych rodzinach. We wdzięcznej pamięci miejcie również tych, którzy przed wami pielgrzymowali na Jasną Górę. Wielu z nich zakończyło już swoją ziemską wędrówkę. Wspomnijmy chociażby śp. ks. Jacka Wichorowskiego, zmarłego pod koniec listopada, który tak mocno wpisał się w historię płockiego pielgrzymowania. Polecajmy ich wszystkich miłosierdziu Boga i dziękujmy za świadectwo wiary, które nam pozostawili.
Kochani Pielgrzymi! Maryja jest Matką naszej diecezji, a to znaczy, że my wszyscy jesteśmy Jej dziećmi. Życzę Wam, abyście podczas pielgrzymki realnie doświadczyli Jej matczynej miłości, bliskości i opieki. Pielgrzymując do Jej jasnogórskiego domu, pokazujcie, czym jest Kościół i jaki powinien być – wspólnotą ludzi, którzy są blisko Boga i siebie nawzajem.
Na pielgrzymi szlak wyruszacie wy, ale duchowo
pielgrzymuje z wami cały Kościół płocki! Dziękujemy wam za wasze pielgrzymowanie, świadectwo wiary i człowieczeństwa!
