WPROWADZENIE W DZIEŃ 💙
DZIEŃ 1 – 6 sierpnia 2026 (czwartek) -MATKA DIECEZJI PŁOCKIEJ
Hasło tegorocznej Pielgrzymki – Matka Diecezji Płockiej – brzmi tak bardzo poważnie. Wydaje się być też stwierdzeniem dosyć oczywistym. Zwłaszcza dla tych, którzy mają szczególny kult do Matki Bożej, którzy mają bliską, czułą więź z Maryją. To hasło jest też pewnie oczywiste dla tych, którzy pielgrzymują na Jasną Górę, często odwiedzają Czarną Madonnę w duchowej stolicy Polski. Czy więc jest potrzebne przekonywanie do tego hasła tegorocznej Pielgrzymki? Może i nie, i tak. Nie – bo wydaje się to oczywiste. Tak – bo temat jest taki bliski i warto go jeszcze zgłębić, zastanowić się nad nim.
Jakie więc przesłanki mówią nam, że diecezja płocka jest maryjna?
Zacznijmy od stolicy naszej diecezji, od Płocka i od najważniejszego kościoła w diecezji, czyli Katedry. Katedra, jeśli chodzi o jej historyczność jest bardzo bogata. Można długo ją zwiedzać, zatrzymywać się i snuć refleksje historyczne. Mamy w niej pochowanych polskich Piastów. Słusznie Katedra jest nazywana największą nekropolią Piastów. Pochowani są w niej książęta piastowscy, na czele z władcami Polski: Władysławem Hermanem i Bolesławem Krzywoustym. W Katedrze można znaleźć herby wszystkich biskupów płockich. Można zachwycać się pięknem polichromii autorstwa Władysława Drapiewskiego. Przyglądając się jednak uważniej, nie sposób nie zobaczyć elementów związanych z Maryją. Nie jest to przypadek, gdyż Katedra jest pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na szczególną uwagę zasługuje jeden z bocznych ołtarzy, poświęcony właśnie Maryi, Królowej Mazowsza. To przed nim chyba najczęściej można spotkać modlących się ludzi. Pewnie nieprzypadkowo tam właśnie można zapalić światełko, które jest symbolem modlitewnego trwania przy Maryi. Najważniejszy kościół w diecezji powierzony Matce Bożej w tajemnicy Wniebowzięcia.
Na religijnej mapie Płocka ważną rolę odgrywa też Muzeum Diecezjalne, powstałe ponad sto lat temu. A w nim jednymi z najcenniejszych i najstarszych zabytków są tzw. Piety z Drobina, z XV w. Wizerunki bolejącej Matki Bożej, z widocznymi ubytkami, ale może dzięki nadane jest pewna powaga i piękno. Można przy wielu zabytkach się zatrzymać, ale trudno przejść obojętnie wobec tych Piet. Muzeum Diecezjalne także posiada silny akcent maryjny.
Bez wątpienia bardzo ważną rolę w diecezji odgrywają Sanktuaria maryjne. To miejsca, do których czasem od wieków przybywają pielgrzymi. To miejsca modlitwy, wypraszania łask przez orędownictwo Matki Bożej. Przyciągają, zapraszają te miejsca. Każde z sanktuariów ze swoją historią, ze swoją specyfiką, z różnymi tytułami maryjnymi. Kilkanaście tych miejsc na mapie diecezji płockiej. Wymieńmy choćby kilka: Czerwińsk, Skępe, Obory, Smardzewo, Żuromin, Sierpc. Są też miejsca, które są nazywane miejscami pielgrzymkowymi, czasem nieco zapomniane, ale też związane z Maryją, warte przypomnienia: Dobrzyków, Duczymin, Kępa Polska, Łopacin, Studzianka, Żurawin. Te wszystkie miejsca to duchowe bogactwo naszej diecezji.
W diecezji około 30 parafii jest pod wezwaniem maryjnym. Może nie jest to jakaś miażdżąca liczba na 250 parafii w diecezji, ale żaden ze Świętych nawet nie zbliża się do takiej liczby parafii, jaka jest oddana pod szczególną opiekę Maryi. Ciekawostką natomiast, nad którą nie można przejść obojętnie jest ilość kościołów, które za Patronkę wybrały sobie Maryję. Otóż takich kościołów jest około 75, co stanowi około 70% wszystkich kościołów w diecezji! Tylko w dwóch dekanatach na dwadzieścia osiem nie kościoła pod wezwaniem maryjnym. Różne są tytuły maryjne. Są takie najbardziej znane i powszechne, jak np. Wniebowzięcia, Zwiastowania, ale mamy też dosyć oryginalne i rzadko spotykane, jak np. Ucieczka Grzeszników, Królowa Świata.
W naszej diecezji, można zaryzykować takie stwierdzenie, że mamy do czynienia z fenomenem maryjnym. Na czym on polega? Na przykład wciąż w wielu miejscach diecezji popularne nabożeństwa majowe przy figurkach, ze śpiewem Litanii Loretańskiej i pieśni maryjnych. Zwłaszcza nad tymi pieśniami można się zadumać i zachwycić. Uczestniczki tych nabożeństw wyciągają na maj stare śpiewniki, w których pieśni maryjne, dziś często zapomniane, a z pięknymi tekstami i co więcej są śpiewane! Dziś nawet w księgarniach religijnych trudno by znaleźć takie śpiewniki maryjne, to naprawdę unikatowe. Drugim przykładem są nabożeństwa różańcowe w październiku, które wciąż przyciągają, także najmłodszych. Wzruszające z jakim przejęciem dzieci nieraz odmawiają kolejne „zdrowaśki”. Idźmy dalej. Jaka jest największa wspólnota w diecezji płockiej? Oczywiście Koła Żywego Różańca! W niektórych parafiach, wcale nie największych, po kilkanaście Kół, także męskie, dziecięce. A w tym roku te wspólnoty przeżywają piękny Jubileusz, 200 lat od początku tej idei, wymyślonej z Bożego natchnienia przez bł. Paulinę Jaricot. O jeszcze jednym fenomenie maryjnym w naszej diecezji trzeba wspomnieć. 10 lat temu przeżywaliśmy peregrynację Kopii Obrazu Jasnogórskiego w naszej diecezji. Ta Ikona odwiedziła wtedy wszystkie parafie naszej diecezji. Takich tłumów w kościołach dawno nie było i pewnie długo nie będzie. Tak przyciąga Jasnogórska Pani, Matka Diecezji Płockiej.
Dziś rozpoczynamy 45. Pieszą Pielgrzymkę Diecezji Płockiej na Jasną Górę. Idziemy przez dziewięć dni do najważniejszego Sanktuarium maryjnego w Polsce. Można powiedzieć, że idzie cała Polska, z różnych zakątków kraju, z każdej diecezji. Oczywiste jest, że Pielgrzymka jest maryjna, bo przecież do Maryi idziemy. Na Pielgrzymce nie brakuje silnych akcentów maryjnych. I myślę, że właśnie te akcenty maryjne najbardziej budują tożsamość Pielgrzymki i sprawiają, że Pielgrzymi stają się bardziej maryjni, zyskują coś, co można nazwać mentalnością maryjnego Pielgrzyma. Jakie są najważniejsze te maryjne akcenty? Poranek maryjny z Godzinkami ku czci Matki Bożej. Skoro świt, jeszcze nie do końca rozbudzeni, ale już rozśpiewani, wśród łanów zbóż, idąc ulicami wiosek i miasteczek. Jak wielu ludzi na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci poznało tę piękną modlitwę dzięki Pielgrzymce. Drugi akcent to modlitwa około południa z Maryją, czyli Anioł Pański. Modlitwa nieco zapomniana, dziś rzadko odmawiana i praktykowana przez nas, a Pielgrzymka tak ładnie przypomina nam o uświęcaniu czasu, żeby pamiętać o Panu Bogu i Maryi w środku dniu, wśród innych wydarzeń. Trzeci akcent to różaniec pielgrzymkowy, odmawiany w grupach, po drodze. Z czytanymi intencjami od Pielgrzymów. Czasem przeciągający się, długi, ale przecież w ten sposób pokazujący, że wiara we wstawiennictwo Maryi ogromna wśród pątników. I wreszcie, czwarty akcent maryjny na Pielgrzymce, to wieczorny Apel Jasnogórski. Po całym trudzie dnia, po wielu kilometrach, już umyci, rozstawieni z namiotami, gromadzą się Pielgrzymi na wieczornej modlitwie, przed Obrazem Jasnogórskiej Pani, aby z Nią zakończyć dzień, połączyć się duchowo z Jasną Górą i z wszystkimi miejscami w diecezji gdzie odbywają się Apele. Pielgrzymka jest Maryjna, jest przeżywana z Matką Diecezji Płockiej.
Tegoroczne hasło 45. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej to nie jest chwyt reklamowy, to nie słowa wymyślone na potrzeby tych szczególnych rekolekcji w drodze. To rzeczywistość, która jest obecna od początki historii naszej, płockiej diecezji. Oddajmy się jeszcze bardziej w opiekę i zawierzmy naszą diecezję, nasze rodziny i nas samych Matce Bożej, Jasnogórskiej Pani.
